Lalə Məmmədova Külək

Yenə tutub onu sözlərim;
Nazlı-nazlı baxır gözləri;
Vurğunam ona, neyləyim;
Birdən tez küsər, can deyim;
Hər zaman sevdim onu mən;
İndi də belə deyirəm;
Telinə toxun onun ey külək;
Ona söylə darıxmışam, ey külək;
Əsə-əsə get ona, ey külək;
Ona dərdimi söylə sən ey külək;
Telinə toxun onun ey külək;
Ona söylə darıxmışam, ey külək;
Əsə-əsə get ona, ey külək;
Ona dərdimi söylə sən ey külək;
Yenə tutub onu sözlərim;
Nazlı-nazlı baxır gözləri;
Ona vurğunam, neyləyim;
Birdən tez küsər, can deyim;
Hər zaman sevdim onu mən;
İndi də belə deyirəm;
Telinə toxun onun ey külək;
Ona söylə darıxmışam, ey külək;
Əsə-əsə get ona, ey külək;
Ona dərdimi söylə sən ey külək;
Telinə toxun onun ey külək;
Ona söylə darıxmışam, ey külək;
Əsə-əsə get ona, ey külək;
Ona dərdimi söylə sən ey külək;
Gəlməsən, sevmirsən;
Səni nə qədər gözləyim;
Gəlməsən, dərdimi;
Söylə, kimlərə söyləyim;
Telinə toxun onun ey külək;
Ona söylə darıxmışam, ey külək;
Əsə-əsə get ona, ey külək;
Ona dərdimi söylə sən ey külək;
Telinə toxun onun ey külək;
Ona söylə darıxmışam, ey külək;
Əsə-əsə get ona, ey külək;
Ona dərdimi söylə sən ey külək;
Telinə toxun onun ey külək;
Ona söylə darıxmışam, ey külək;
Əsə-əsə get ona, ey külək;
Ona dərdimi söylə sən ey külək!