Şöhrət Məmmədov Güzgülər

Bilsəm o gün heç aramazdım gözlərin kimə baxdı xumar.
Bilsəm saçları daramazdım başqası çəkməzdi tumar.
Məni yollarmı yorur ya bu qollarmı boğur.
Niyə mən vaz keçirəm hanı eşqim məğrur.
Yenə qalibdir qürur bu şəhərdən köçürəm.
Səni məndən kimlər aldı ömrüm gör bizi nə cür üzdülər.
Bəzənəndə hər gün önündə utanmadımı güzgülər.