Ерболат Кудайбергенов Мен қазақпын

Мен қазақпын мың өліп, мың тірілген жүргегімде таныстым мұң тілімен;
Жылағанда жүрегім күн тұтылып қуанғанда күлкімнен түн түрілген;
Руым көп солардың аттарындай мінезім бар таулардың қатпарындай;
Жырым бар бабалар хаттарындай әжімім бар бейнеттің таптарындай;
Қашан қазақ атандым мен азандап әлі күнге білмейсің ей адамзат;
Адамзат есіміңді береді бара жатсын құлпы тасты жұтаған кей адамзат;
Бұл кім десең мен қазақпын мың өліп, мың тірілген;
Көк байрағым туым бар, елім бар, жерім бар мен қазақпын мың өліп, мың тірілген;
Жүргегімде таныстым мұң тілімен жылағанда жүрегім күн тұтылып;
Қуанғанда күлкімнен түн түрілген мен қазақпын қырғыз болып туысқанмын бірге;
Тартқан тарланның құйысқанмын арамызда қара көз бір қыз бәлкім бөліп берген;
Егізге уыс нанның мен қазақпын бір биік елеспін мен еуропада азияда емеспін;
Мен аралықпын жетінші материктей тіл байрақ барша адаммен теңестім мен;
Мен қазақпын байтақ елім қайта тудым өмірге қайта келдім;
Мен мың да бір тірілдім мәңгі өлмеске айта бергім келеді айта бергім.